Vrijspraak wegens dwaling in dossier aanranding

Manon Cop trad op voor een cliënt die voor de correctionele rechtbank van Antwerpen werd vervolgd wegens aanranding van de eerbaarheid (lees: aantasting van de seksuele integriteit) op een minderjarige.

De cliënt had een drukke job en geen relatie. Hij had via bekend een online escortplatform contact gelegd met een vrouw die zich expliciet voordeed als een meerderjarige sekswerker van 20 jaar. De foto’s en de advertentie die zij gebruikte waren zeer expliciet. Er vond één ontmoeting plaats waarbij tegen betaling seksuele contacten werden gehad.

Enkele maanden later ontving cliënt plots zeer onverwacht een uitnodiging voor verhoor in het kader van een strafonderzoek naar zedenfeiten met een minderjarige tussen 14 en 16 jaar. Cliënt wist niet waar dit verhoor over zou gaan en was oprecht geschrokken toen uit het onderzoek bleek dat de betrokken vrouw in werkelijkheid slechts 15 jaar oud was.

Seksueel strafrecht en minderjarigen

Het Belgische strafrecht bepaalt dat seksuele handelingen met personen jonger dan 16 jaar strafbaar zijn. Een minderjarige onder die leeftijd kan juridisch immers geen geldige toestemming geven voor seksuele handelingen:

Art. 416/7: Beperkingen aan de mogelijkheid tot toestemming door de minderjarige
   § 1. Onder voorbehoud van paragraaf 2 wordt een minderjarige die de volle leeftijd van zestien jaar niet heeft bereikt, niet geacht uit vrije wil te kunnen toestemmen.
   § 2. Een minderjarige die de volle leeftijd van veertien jaar heeft bereikt, maar niet de volle leeftijd van zestien jaar, kan uit vrije wil toestemmen indien het leeftijdsverschil met de andere persoon niet meer dan drie jaar bedraagt.
   Er is geen misdrijf tussen minderjarigen die de volle leeftijd van veertien jaar hebben bereikt en die met wederzijdse toestemming handelen wanneer het onderlinge leeftijdsverschil meer dan drie jaar bedraagt.
   § 3. Een minderjarige kan nooit uit vrije wil toestemmen indien:
   1° de dader een bloedverwant of aanverwant is in de rechte opgaande lijn of een adoptant of een bloedverwant of aanverwant in de zijlijn tot en met de derde graad of ieder ander persoon die een soortgelijke positie heeft in het gezin of ongeacht welke persoon die gewoonlijk of occasioneel met de minderjarige samenwoont en die over die minderjarige gezag heeft, of
   2° de daad mogelijk is gemaakt doordat de dader gebruik heeft gemaakt van een erkende positie van vertrouwen, gezag of invloed ten aanzien van de minderjarige, of
   3° de daad wordt beschouwd als een daad van ontucht of prostitutie als bedoeld in onderafdeling 2 van afdeling 2, luidende “Seksuele uitbuiting van minderjarigen met het oog op prostitutie”.

Het betrokken slachtoffer bleek slechts 15 jaar te zijn. Zij kon dus juridisch gezien onmogelijk instemmen met de seksuele handelingen. Het speelt dus geen rol dat de seksuele handeling feitelijk met toestemming gebeurden, juridisch gezien was er sowieso sprake van aanranding van de eerbaarheid. Einde verhaal voor de cliënt van advocaat Manon Cop? Zeker niet.

In deze zaak werd geargumenteerd dat cliënt zich bevond in een situatie van onoverwinnelijke dwaling omtrent de leeftijd van de betrokken vrouw. Hij wist niet dat ze slechts 15 jaar oud was en hij had het ook niet kunnen weten.

Argumentatie van de verdediging

Manon Cop voerde aan dat cliënt oprecht overtuigd was dat hij contact had met een meerderjarige vrouw en dat die overtuiging volledig begrijpelijk was in de concrete omstandigheden van de zaak.

Daarbij werd gewezen op meerdere elementen uit het dossier:

• de vrouw had zichzelf online voorgesteld als 20-jarige escorte;
• het betrokken platform was enkel toegankelijk voor meerderjarige gebruikers;
• haar uiterlijk en gedrag gaven geen enkele aanleiding om aan haar meerderjarigheid te twijfelen.

Volgens de verdediging kon een normaal zorgvuldig persoon in dezelfde omstandigheden onmogelijk weten dat de betrokken vrouw minderjarig was. Cliënt verklaarde ook dat hij het zelf verschrikkelijk vond toen hij ontdekte dat zijn bedpartner in realiteit minderjarig was.

Vrijspraak door de rechtbank

Het Openbaar Ministerie was het niet eens met het pleidooi van mr. Cop en stelde dat cliënt bijkomende controles had moeten uitvoeren om de leeftijd van de vrouw te verifiëren. Hij had de identiteitskaart van mevrouw bijvoorbeeld moeten controleren.

De rechtbank volgde die redenering gelukkig niet. In de context van betaalde sekswerkers, is het absoluut niet vanzelfsprekend dat naar een identiteitsdocument wordt gevraagd. Ook was er geen enkele reden om te twijfelen aan de meerderjarigheid van de persoon in kwestie. Cliënt werd dus over de hele lijn vrijgesproken van het misdrijf aanranding van de eerbaarheid / aantasting van de seksuele integriteit.