Over beeldvorming rond plegers van zedenfeiten en wat onderzoek daarover zegt.
Zijn alle plegers van seksueel grensoverschrijdend gedrag echt monsters? In deze aflevering gaan Manon en Emma dieper in op verschillende daderprofielen aan de hand van enkele concrete casussen. Ze bieden context bij uiteenlopende situaties en tonen aan dat het klassieke beeld van ‘de dader’ vaak niet klopt. Seksuele delicten komen voor in veel verschillende vormen, en dat vraagt om nuance.
Achtergrond bij dit thema
Het beeld van de dader in zedenzaken is hardnekkig: een vreemde, een afwijking, iemand die zich duidelijk onderscheidt van de rest. Het onderzoek wijst een andere kant op. Het merendeel van de feiten wordt gepleegd door iemand uit de nabije omgeving, en er bestaat geen profiel dat op alle dossiers past.
Dat verschil is niet academisch. Het bepaalt hoe snel een omgeving een signaal ernstig neemt, hoe een rechtbank naar een verdachte kijkt, en welke kans op herstel er na een veroordeling nog overblijft.
Verder lezen: het boek Eens dader, altijd dader?, waarin dit thema samen met een forensisch psychologe en een gerechtsjournalist wordt uitgewerkt.
